Katechezy

Katecheza na Triduum Paschalne (3)

Msza Wieczerzy Pańskiej

Mszą sprawowaną w wieczór Wielkiego Czwartku rozpoczyna Kościół Paschalne Triduum. Przypomina ową ostatnią wieczerzę, kiedy to Pan Jezus tej nocy, której był wydany i umiłował swoich na świecie do końca, ofiarował Bogu Ojcu pod postaciami chleba i wina swoje Ciało i swoją Krew, dał apostołom do spożywania oraz im i ich następcom w kapłaństwie nakazał, aby je ofiarowali.

W liturgii Mszy Wieczerzy Pańskiej na pierwszy plan wysuwa się ustanowienie sakramentu Eucharystii i Kapłaństwa oraz Pańskie przykazanie miłości. Wyrazem tego w każdej wspólnocie jest koncelebracja prezbiterium tej wspólnoty. Chrystus ustanawiając Eucharystię zawarł w niej tajemnicę naszego odkupienia. Uczestnicząc we Mszy Wieczerzy Pańskiej uświadamiamy sobie, że jest to ta sama ofiara, co w wieczerniku podczas ostatniej wieczerzy. Wyrażone jest to w słowach Modlitwy eucharystycznej gdzie słyszymy: On to w dzień przed męką za zbawienie nasze i całego świata, to jest dzisiaj… Na ołtarzu uobecnia się jedyna ofiara Chrystusa i urzeczywistnia się nasze zbawienie: Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie.

Specyficznym momentem Mszy Wieczerzy Pańskiej jest obrzęd umywania nóg na upamiętnienie tego, co uczynił Jezus. Upamiętnia on służbę i miłość Chrystusa, który przyszedł nie po to, aby mu służono lecz aby służyć. Św. Jan Ewangelista przekazał nam to wydarzenie umywania nóg apostołom przez Jezusa, jako drugą stronę ustanowienia Eucharystii. Według Janowej koncepcji umycie nóg Apostołom jest jednym z praktycznych wyrazów Eucharystii, służby i miłości bliźniego. Chociaż Ewangelia wg św. Jana nie relacjonuje ustanowienia Eucharystii, to jednak można zauważyć szereg podobieństw między przedstawioną przez św. Jana sceną umycia nóg Apostołom przez Jezusa, a opisami ustanowienia Eucharystii w Ewangeliach synoptycznych (Mk, Łk, Mt). Podobnie też, jak przy ustanowieniu Eucharystii padły słowa Jezusa: Czyńcie to na moją pamiątkę, tak też u Jana czytamy: Dałem wam przykład, abyście i wy tak czynili, jak ja wam uczyniłem.

Dla pełniejszej wymowy znaku dobrze jest jeżeli podczas tej mszy Komunia św. udzielana jest pod dwiema postaciami. W psalmie responsoryjnym słyszymy słowa: Kielich Przymierza to krew Zbawiciela. We krwi Chrystusa Bóg zawarł z nami Nowe Przymierze, którego istotą jest przebaczenie. Picie krwi Pańskiej z kielicha jest znakiem włączenia w to Przymierze, wyrazem zgody na wolę Bożą wobec mnie oraz wezwania do czynienia miłosierdzia: Bądźcie miłosierni jak Ojciec wasz jest miłosierny.

Liturgia Mszy Wieczerzy Pańskiej akcentuje wydźwięk ofiary Chrystusa, jaką jest miłość również w wymiarze społecznym. Jej konkretnym wyrazem winna być procesja z darami, gdzie oprócz chleba i wina przeznaczonych do sprawowania Eucharystii przynoszony jest do ołtarza dar dla ubogich, by także najubożsi mogli świętować Paschę – radość Zmartwychwstania.

Po modlitwie po Komunii Mszy Wieczerzy Pańskiej przenosi się Najświętszy Sakrament na miejsce gdzie będzie przechowywany. Obnaża się też ołtarz na znak, iż do Wigilii Paschalnej w Wielką Noc Zmartwychwstania nie będzie sprawowana Msza św. Kościół bowiem wchodzi w milczenie, które osiągnie swój szczyt w Wielką Sobotę.

Po Mszy Wieczerzy Pańskiej można adorować Najświętszy Sakrament uroczyście przechowywany w tym dniu w kościele, jednak po północy adoracja winna odbywać się bez zewnętrznej okazałości ze względu na to, że rozpoczął się dzień Męki Pańskiej.

HELIX_TAGS:

Porządek Mszy św.

niedziela:

07:00, 08:30, 10:00, 11:30, 13:00, 18:00

dzień powszedni:

07:00, 18:00
w piątek o godz. 15:00 Koronka do Miłosierdzia Bożego i Msza św. w intencji zmarłych polecanych w wypominkach

Liturgia na dziś

Logowanie